Mephitidae of Mustelidae
DNA onderzoek heeft uitgewezen dat stinkdieren niet tot de familie van de marterachtigen behoren.
De verschillen tussen stinkdieren en marterachtigen zijn vrij groot. Zij behoren tot een eigen familie namelijk
die van de Mephitidae. Het gestreepte stinkdier behoort tot de onderfamilie van de Mephitinae.
 |
 |
Het gestreepte stinkdier
Het gestreepte stinkdier (ook wel skunk genoemd) is een van de bekendste soorten onder de stinkdieren.
Hij is zo groot als een huiskat en lang zwart behaard met V-vormige witte tekeningen (strepen) op de flanken
en op de kop. Het aantal strepen kan variëren 2 tot .....
Sommige stinkdieren zijn meer wit dan zwart, maar tegenwoordig worden er stinkdieren gefokt in de meest verschillende
kleuren.
Stinkdieren komen in Nederland niet in het wild voor. De stinkdieren die er in ons land zijn, worden dan ook in gevangenschap
geboren. Van wildvang is dan ook absoluut geen sprake.
Het vel van het gestreepte stinkdier wordt ook wel als bont verwerkt.
een ontspannen stinkdier houdt zijn staart omlaag
| Lichaamslengte | 28-38 cm |
| Staartlengte | 28-38 cm |
| Gewicht | ca 2-5 kg |
| Draagtijd | 2,5 maanden |
| Nestgrootte | 1-14 jongen |
| Ogen open | 19e-23e dag |
| Geslachtsrijp | 1 jaar |
| Levensverwachting | 12 - 22 jaar |
Herkomst
Van oorsprong komen stinkdieren voor in geheel Noord-Amerika, van Noord-Canada tot Mexico.
Stinkdieren danken hun naam aan het feit dat zij, wanneer zij lastig gevallen worden, ná waarschuwingsgedrag
(staart omhoog, stampen met de voorpoten) een stinkende, vloeibare geurstof uit hun anale klieren in de richting
van de hardleerse aanvaller spuiten.
Bij het waarschuwingsgedrag wordt het opvallend zwart witte kleurpatroon zeer nadrukkelijk bewegend getoond.
Dit is voor de meeste vijanden voldoende om het dier met rust te laten. In de praktijk zal er dan ook zelden
gebruik gemaakt worden van het legen van de anaalklieren. Overigens heeft een stinkdier zelf een hekel aan deze
lucht en zal deze dan ook nooit tegen de wind in spuiten met als gevolg dat hij zelf de stinkende vloeistof op zich krijgt.
In het verleden zijn de anale klieren chirurgisch verwijderd waardoor het stinkdier interessant werd om te houden in
dierentuinen, maar ook door particulieren.
Stinkdieren zijn dol op graven en eten. Ze zijn, wanneer zij niet slapen, continue op zoek naar iets eetbaars.
Hoewel zij schuw lijken, zijn zij in het algemeen onverstoorbaar en kunnen zij ook aanhankelijk zijn.
Een stinkdier is niet gemaakt om uren op schoot te zitten. Het feit dat velen dit wel doen heeft eerder te maken
met hun instinct/aard. Stilzitten en wachten totdat het gevaar geweken is!
Zij gaan vrijwel probleemloos om met andere huisdieren, maar soortgenoten kunnen voor stress en flinke vechtpartijen
zorgen.
Stinkdieren houden alleen een winterrust wanneer zij minder dan 5 uur licht per dag hebben (ongeacht hoe koud het is).
Wetgeving
Iedereen mag een stinkdier houden. Je hebt hiervoor geen speciale vergunning nodig en ook geen CITES papieren.
De Nederlandse wet verbiedt wel het houden van in het wild gevangen dieren (je moet dus kunnen bewijzen
dat dit niet zo is).
Ook mag je een gezond dier niet mishandelen. Het (laten) verwijderen van de anaalklieren is dus verboden net als het
in het bezit zijn van zo'n dier. Het verwijderen van de anaalklieren/-zakjes is bij wet verboden (ingrepenbesluit GWGD).
Dus: het importeren, (ver)kopen van stinkdieren met verwijderde anaal klieren/-zakjes is strafbaar.
Dit geldt ook voor dieren die aangeschaft in het buitenland of waarbij in het buitenland de anaalklieren verwijderd zijn.
Even met je stinkdier naar Belgie om de ingreep daar te laten doen is dus net zo strafbaar als het in Nederland te laten doen.
Een uitzondering op de (Nederlandse) wet zijn handelaren. Zij vallen onder de Europese wetgeving.
Handelaren mogen dan ook ontklierde stinkdieren invoeren (bijvoorbeeld uit Amerika) en verhandelen.
terug
Niets van deze informatie mag zonder toestemming overgenomen worden.